Over Louise2019-02-16T11:41:16+00:00

Even voorstellen:

ik ben sportkunstenaar

sportkunstenaar
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis

Als trainingsbegeleider:

  • Opleiding hardlooptrainer Running Holland (2017; diploma is vergelijkbaar met Looptrainer 3 van de Atletiekunie), cursus Trainingsleer voor Gevorderden (NL Coach)
  • Opleiding runningtherapie (‘sporten voor je hoofd’)
  • Opleiding mentale coaching en sportpsychologie; eerder ook al opleidingen ACT, RET, Gestalt, creativiteit en humanistiek.
  • Lid NL Coach

Bovenal ben ik zelf sportkunstenaar. Lees wat dat al sinds 2001 voor mij betekent, en maak verder kennis met mij.

In 2001 was ik al een ervaren vakantiefietser. Meedoen met de Ride for the Roses leek me gaaf, maar ik wist niet of ik dat zou kunnen: 100 km aan één stuk, met 30 km/u gemiddeld. Ik ging voor het eerst ooit doelgericht trainen, en ja, het lukte!

In 2017 deed ik weer eens een keer mee. Dat was een mooi moment om terug te blikken op de zestien tussenliggende fietsjaren. Het was voor mij geen vraag meer of het zou lukken. Ik had de dag ervoor een triathlon gedaan, op het podium gestaan bij de dames 50+ zelfs, ik was diep gegaan. Desalniettemin wist ik dat ik de tocht met twee vingers in mijn neus kon volbrengen. Ik was een doorgewinterde fietser geworden. Ik fietste op vier continenten, waaronder dwars door Afrika en in Canada naar de Noordelijke IJszee. Ik volgde het spoor van de profs door toerversies te rijden van Luik-Bastenaken-Luik en de Amstel Gold Race en door Alpencols op te rijden. Ik fietste een keer 320 kilometer op één dag: rondje Zuiderzee.
Ik ben nu veel sterker dan in 2001, ondanks mijn hogere leeftijd. Ik heb meer relativeringsvermogen en veel meer zelfvertrouwen. Dat heeft 16 jaar fietsen, 16 jaar trainen me opgeleverd, mede dankzij goede trainingsbegeleiding. Soms dacht ik: kijk mij nou eens – ik haalde vroeger op school nooit meer dan een zesje voor gym!

Maar fietsen bracht me meer dan dat. Een jaar na die eerste Ride leerde ik bij een andere prestatietocht mijn man kennen – op de fiets dus. Meer waardevolle ontmoetingen en vriendschappen volgden. Ik ging over fietsen lezen en er zelf over schrijven: ik schreef een boek over die fietsreis door Afrika en ik ben columnist, voor Oase Magazine en eerder bijna 10 jaar lang als Fietsvrouw voor Fiets magazine.

Ik ging erbij zwemmen en hardlopen. Ik merkte dat ik bij die sporten niet zo makkelijk progressie boek als bij fietsen en eerder tegen grenzen aanloop. Daarom ging ik bij die sporten experimenteren en zo leerde ik over trainingsvormen en -visies, techniek en materiaal, maar ook over acceptatie en de beperkte maakbaarheid van een prestatie. Zodoende ging ik trainingsleer super interessant vinden!

En ik ging triathlons doen, soms met mooie resultaten. Ik deed zelfs iets waarvan ik amper kon geloven dat ik het kon: ik volbracht op mijn 50e een hele triathlon (Ironman Vichy, 2016).

Ik kreeg mijn portie blessures en ander fysiek ongemak, zoals ziekte, overtraining en instabiele overgangshormonen. Ik maakte mee hoe de rol van sporten drastisch veranderde in het jaar dat mijn moeder ziek was en overleed. Ik bleef sporten zo goed en zo kwaad als het ging – en zorgde zo voor mezelf.

Talloze malen heb ik mijn hoofd opgeruimd tijdens het sporten. Ik kreeg onderweg de beste ideeën. Ik heb afgezien, ik heb veel meer genoten. Ik heb mijn grenzen opgezocht, ben eroverheen gegaan, ik heb ze verlegd en ik weet ze te respecteren. Ik heb ervaren en ik heb ervan geleerd.

Dát is wat ik bedoel met sportkunstenaar zijn.

Ik ben daarnaast ook zelfstandig schrijftrainer en tekstadviseur. In dat vak heb ik een achtergrond in de wetenschap (ik ben gepromoveerd taalkundige) en daarom hecht ik aan degelijke, gefundeerde kennis. Er gaat op het gebied van sport en training een hoop onzin rond, zoals hypes en pseudo-kennis waar commerciële belangen achter schuil gaan. Je mag van mij verwachten dat ik zin van onzin onderscheid. Er is wat mij betreft geen enkel dogma, geen enkel verplicht nummer – ik zie trainen als een experiment: uitproberen wat er voor de sporter werkt. Commercieel ben ik onafhankelijk.

Ik woon in Rotterdam (Overschie), samen met man Henk. Ik ben van 1966.

Als je wilt zien wat ik doe, met mijn eigen sporten en voor Sportkunstenaar, volg dan mijn weblog. Ik startte dat voor mijn Ironman-avontuur en houd het nog steeds regelmatig bij. Mijn Twitter-account is @lhcornelis. En als je meer van me wilt lezen: over mijn fietsreis door Afrika schreef ik het boek Afzien voor beginners.

Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis
Louise-Cornelis